Maria Stromberger

Informationen auf Deutsch unten.

Prezentacja medalu i tablicy: (od lewej) Eugen, Nela, Wioletta, Tadeusz, Marta, Maryla. Informacje o uczestnikach wydarzenia w opisie poniżej. Zdjęcie: Leszek Dziuba.
Osobom, które chcą dowiedzieć się o niej więcej, polecamy także książkę Haralda WalseraAnioł w piekle Auschwitz”, poświęconą Marii Stromberger.

W piątek, 26.06.2026 r. o 10:00 w kaplicy przy Domu Opieki na Olipisches Dorf odbyła się uroczystość przekazania medalu upamiętniającego Marię Stromberger, która w okresie III Rzeszy dobrowolnie podjęła pracę w Auschwitz-Birkenau i jako austriacka pielęgniarka niosła pomoc więźniom oraz działała w ruchu oporu.

Dr. hab. n. med. Zdzisław Gajda, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i znawca historii medycyny, zwrócił się przed śmiercią do dr. Tadeusza Wadasa, przewodniczącego Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, z prośbą o przekazanie medalu pamiątkowego do Austrii w celu godnego upamiętnienia Marii Stromberger.

Medal został przekazany na ręce reprezentantki lokalnej społeczności pielęgniarek, Wioletty Jasiak, która w 2006 roku przyjechała do Austrii w ramach współpracy miast partnerskich Innsbrucka i Krakowa. Od dwudziestu lat pracuje w Służbach Socjalnych Innsbrucka (Innsbrucker Soziale Dienste, ISD).

Program:

  • Msza święta ku pamięci księdza Otto Neururer oraz poświęcenie medalu Marii Stromberger.
  • Uroczyste przekazanie medalu, który później zostanie umieszczony w gablocie pamiątkowej w kaplicy przy Wohnheim Olympisches Dorf.

W wydarzeniu uczesniczyli (w kolejności alfabetycznej), m.in.:

  • Wioletta Jasiak – reprezentanka lokalnej społeczności pielęgniarek,
  • Nela Michalina Łabińska – reprezentanka małopolskiej społeczności pielęgniarek,
  • Eugen i Maryla Sprenger – Konsul Honorowy RP z małżonką,
  • Tadeusz Wadas – przewodniczy MOIPiP,
  • Harald Walser – autor książki „Anioł w piekle Auschwitz”,
  • ks. Arkadiusz Zawistowski, Krajowy Duszpasterz Służby Zdrowia.
Wzruszające opowiadanie Haralda o Marii. Na zdjęciu, Harald, to osoba pomiędzy polskim i austriackim księdzem.) Zdjęcie: Leszek Dziuba.
Przekazanie medalu i tablicy pamiątkowej Wioletcie przez ks. Arkadiusza. Zdjęcie: Leszek Dziuba.
Upominów czas: (od lewej) Maryla, Nela, Harald, Wioletta, Eugen, Tadeusz. Zdjęcie: Arkadiusz Zawistowski.
Autograf od autora: Dla Wiolletty! Z radością z powodu Pani zainteresowania tą wspaniałą kobietą. (Für Wioletta! Mit Freude an Ihrem Interesse an dieser großartigen Frau.) Zdjęcie: Agnieszka Sysło.
Zacieśnianie kontaktów na linii Kraków–Innsbruck: (od lewej) Wioletta, Tadeusz, Nela, Joanna, Agnieszka. Zdjęcie: Arkadiusz Zawistowski.

Organizatorzy:

Małopolska Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Krakowie (MOIPiP) we współpracy z Innsbrucker Soziale Dienste (ISD). Partnerstwo miast: Innsbruck–Kraków.

MOWA została autoryzowana przez T. Wadasa do publikacji promujących wydarzenie.

Tablica pamiątkowa przekazania medalu:

LUDZKOŚĆ W NIELUDZKICH CZASACH

Krajowa Izba Pielęgniarek i Położnych Małopolski w Krakowie wręcza swoim austriackim koleżankom i kolegom, pielęgniarkom i położnym, medal imienia odważnej pielęgniarki Marii Stromberger.

Pani Stromberger zgłosiła się na ochotnika do służby w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau w czasach III Rzeszy. Niosła pomoc więźniom, którzy nazywali ją aniołem. Była łączniczką z międzynarodową grupą ruchu oporu w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau.

„W Auschwitz-Birkenau zginęły tysiące dobrych i wspaniałych ludzi, wspaniali lekarze, artyści, muzycy – co w tym kontekście znaczy taka osoba jak ja…” M. Stromberger

Krajowa Izba Pielęgniarek i Położnych Małopolski w Krakowie

Kraków – Innsbruck, 10 maja 2026 r.
Sprezentowane Wioletcie biografie zasłużonych i znanych w Małopolsce kobiet.

Übergabe der Gedenkmedaille

Allen, die mehr über sie erfahren möchten, empfehlen wir das Buch „Ein Engel in der Hölle von Auschwitz“ von Harald Walser, das Maria Stromberger gewidmet ist.

Aus unserer Anzeige auf erinnern:at:

Zum Gedanken an Otto Neururer und Maria Stromberger. Gedenkfeier und Gedenkzeichen für zwei widerständige Menschen.

Heilige Messe zu Ehren des seligen Pfarrers Otto Neururer sowie Segnung, Übergabe und Einsetzung der Gedenkmedaille für Maria Stromberger. Zu den Personen: Otto Neururer (1882–1940): Tiroler Pfarrer und NS-Opfer, der wegen der Ausübung priesterlicher Dienste im KZ Buchenwald ermordet wurde; Maria Stromberger (1898–1957): österreichische Krankenschwester, die als Freiwillige in Auschwitz-Birkenau den Häftlingen half und im Widerstand wirkte.

Veranstalter: Die Landeskammer der KrankenpflegerInnen und Hebammen von Kleinpolen in Krakau (Polen) in Zusammenarbeit mit den Innsbrucker Sozialen Diensten.

Polska grupa ruchu oporu i potomkowie

Po raz kolejny mieliśmy okazję dowiedzieć się interesujących szczegółów o polskiej grupie oporu w Innsbrucku. Wykład pod tytułem „Polska grupa konspiracyjna w Innsbrucku: Marian i Stefan Kudera oraz Adam Kamiński” prowadzili Dominik Markl, David Kamiński oraz osoby z projektu Leokadii Justman. Spotkanie rozpoczęli słowami powitania Adam Zarzycki, Herbert Forster oraz Georg Willi. O grupie oporu i badaniach historycznych opowiadali: Dominik Markl, David Kaminski (syn Adama), Anton Walder (były oficer policji) oraz Nikolaus Hagen. Oprawą artystyczną były dwa ulubione utwory muzyczne Adama zagrane przez syna (więcej poniżej).

Czas i miejsce: czwartek, 11 czerwca 2026, 19:00 – 21:00 w Landhaus 1

Informacje z portalu erinnern:at

Tłumaczenie maszynowe ogłoszenia na portalu erinnern:at:

Marian i Stefan Kudera ze śląskich Mysłowic studiowali medycynę i farmację w Innsbrucku. W 1943 roku założyli grupę ruchu oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu, do której należeli polscy robotnicy przymusowi oraz mieszkańcy Innsbrucka. Po zdradzie grupy przez Gestapo w lutym 1944 roku bracia Kudera zostali brutalnie torturowani na Herrengasse, a 19 lipca zamordowani w obozie koncentracyjnym Dachau. Również grupa skupiona wokół Leokadii Justman nawiązała kontakt z grupą ruchu oporu, w szczególności z Adamem Kamińskim i Zdzisławem Wojtalą.

Tego wieczoru badacze projektu Justman po raz pierwszy publicznie porozmawiają z potomkami ocalałych członków polskiej grupy oporu w Innsbrucku.

27 stycznia 2024 r., przed budynkiem przy ulicy Anichstraße 24 w Innsbrucku umieszczono dwie tabliczki upamiętniające Mariana i Stefana Kuderów. Inicjatywa ta wyszła od organizacji erinnern:at.

Dalsze informacje można znaleźć również w naszej dokumentacji.

Prezentacja

Za zgodą Dominika Markla publikujemy prezentację zawierającą archiwalne zdjęcia i dokumenty.

Muzyka

Ten utwór wzruszał Adama do łez, przywodząc na myśl piękno austriackich Alp.

Ten zaś, oddawał jego siłę walki i pozytywne nastawienie do świata i ludzi.

Sag’s multi 2026

Od 16 lat organizowany jest konkurs SAG’S MULTI, czyli wielojęzyczny konkurs przemówień dla młodzieży w Austrii. W wydarzeniu biorą udział uczniowie gimnazjum, którzy przygotowują kilkuminutowe dwujęzyczne wystąpienia. Oceniane są kompetencje językowe, takie jak płynność przechodzenia między językiem niemieckim a innym językiem (np. ojczystym lub obcym), a także zdolności oratorskie, takie jak sposób przekazu, argumentacja oraz forma wystąpienia.

Jurorka ze specjalizajcą w języku polskim (c) Roberta Hofer

W tym roku miałam przyjemność zobaczyć konkurs na żywo, a nawet pełnić rolę jurora z języka polskiego. W Innsbrucku odbyły się dwa konkursy: jeden dla młodzieży z Tyrolu Północnego, a drugi dla uczestników z Tyrolu Południowego. Wśród uczestników z Bolzano jedna osoba reprezentowała język polski.

Natomiast w grupie z Tyrolu Północnego (od lat!) nikt nie występował po polsku, dlatego zachęcamy nasze nastolatki do spróbowania swoich sił w kolejnych edycjach konkursu. To świetna okazja, aby zaprezentować swoje umiejętności językowe i zdobyć ciekawe doświadczenie. W razie pytań chętnie udzielę dodatkowych informacji.

Zdjęcia od organizatorów

Jurodzy i publiczność (c) Teresa Jodlbauer
Dwujęzyczne przemowy uczestników (c) Teresa Jodlbauer
Komentarze jurorów (c) Teresa Jodlbauer
Uczestnicy kategorii Spech Master (c) Teresa Jodlbauer

Zgłoszenia na lekcje polskiego w 2026/2027

W roku szkolnym 2025/2026 zajęcia z języka polskiego jako ojczystego odbywały się ósmy rok z rzędu! Co prawda, tylko przez pierwsze tygodnie, ale mamy nadzieję, że w 2026/2027 nastąpi reaktywacja.

Celem zajęć jest nauka pisania i czytania w języku polskim dla uczniów, którzy mówią po polsku przynajmniej na tyle by móc się komunikować z nauczycielem i rozumieć ustne (i pisemne) polecenia.

Osoba chętna do nauczania jest i planuje nas odwiedzić podczas Nocy Kupały. Czy lekcje będą się odbywać i ile klas powstanie, zależy od liczby oficjalnych zgłoszeń.

Zgłoszenia (formularze do druku) należy wypełnić i złożyć w szkole, do której dziecko będzie uczęszczać w 2026/2027, przed końcem roku szkolnego 2025/2026 (lepiej, gdyż wcześniej będzie wiadomo, czy zajęcia się odbędą i większa będzie szansa na znalezienie osoby nauczającej) lub na samym początku roku szkolnego 2026/2027.

Prosimy dodatkowo zgłosić chęć udziału dzieci w lekcjach polskiego do nas (kontakt@mowa.tirol), aby można było wcześniej zaplanować grupy. Najlepiej wysłać zdjęcie wypełnionego formularza, w idealnym przypadku z pieczątką szkoły. Maila prosimy zatytuować następująco: „MU 2026/2027 gmina imię/imiona”, np. „MU 2026/2027 IBK Jaś i Małgosia”.

Wystawa Brechen wir aus!

W dniu 80-lecia wyzwolenia Auschwitz została otwarta wystawa w Landhaus zatytułowana „Leokadia Justman. Brechen wir aus! Als polnische Jüdin auf der Flucht in Tirol“, która będzie otwarta do 26.10.2026.

Dalsze informacje o wystawie i zdjęcia kilku eksponatów można znaleźć na stronie Landhaus oraz w artykule „Brechen wir aus!“ – Flucht vor den Nazis na witrynie ORF.at.

Uroczyste otwarcie wystawy

Bardzo cieszymy się, że zostałyśmy zaproszone na uroczyste otwarcie wystawy z prezentacją książki zawierającej tłumaczenie pamiętników Leokadii Justman z angielskiego na niemiecki. Vielen Dank Domink!

Wprowadzenie przez Rektorkę Uniwersytetu w Innsbrucku, Veronikę Sexl.

MOWA – polski głos w sercu Alp

W jubileuszowym numerze Poloniki (listopad-grudzień 2025, nr 6 (311)), w sekcji „Społeczeństwo” ukazał się artykuł o działalności naszego stowarzyszenia.

Artykuł jako plik PDF. Cały numer Poloniki jest do nabycia w punktach sprzedaży na terenie Austrii, w wersji elektronicznej, w prenumeracie, lub w archiwum (po kilku miesiącach).

Treść artykułu wzbogacona o linki do dokumentacji:

Stowarzyszenie Przyjaciół Języka Polskiego „MOWA” od siedmiu lat z powodzeniem łączy Polaków w Tyrolu. O jego działalności opowiadają założycielki – Joanna Chimiak-Opoka i Agnieszka Sysło.

Adam Taubowski

W malowniczym Innsbrucku, w otoczeniu alpejskich szczytów, działa grupa ludzi, którzy z pasją i zaangażowaniem przypominają, że język polski i kultura mogą rozkwitać także z dala od kraju. Stowarzyszenie „MOWA”, kierowane przez Joannę Chimiak-Opokę i Agnieszkę Sysło, powstało w 2018 roku i od tego czasu jest aktywnym ośrodkiem polonijnym w Tyrolu.

Wszystko zaczęło się od spotkania na zajęciach polonijnych dla dzieci w 2014 roku – wspomina Agnieszka. – Połączyło nas pragnienie, by dzieci dorastające w Austrii mogły zachować więź z językiem polskim. Nie przypuszczałyśmy wtedy, że z tego spotkania narodzi się nasza wspólna droga.

Na przestrzeni lat „MOWA” stała się miejscem spotkań dla wszystkich – dzieci, młodzieży i dorosłych – gdzie wspólny język i kultura łączą różne pokolenia.

Od nauki do wspólnoty

Wspomnienia z pierwszych lat są pełne wysiłku, ale i satysfakcji. Agnieszka uczyła wolontaryjnie, równocześnie zabiegając o wprowadzenie lekcji języka ojczystego w szkołach regionu. Nauczanie, które zapoczątkowała, a do którego wkrótce dołączyła Joanna, obejmowało początkowo niewielkie grupy uczniów.

Po kilku latach starań rozpoczęły się zajęcia w ramach austriackiego systemu szkolnictwa, prowadzone już przez zatrudnione nauczycielki. Oficjalne lekcje odbywają się nieprzerwanie od ośmiu lat w kilku szkołach w Tyrolu, a w okresach największego rozkwitu obejmowały ponad sześćdziesięciu uczniów szkół podstawowych i gimnazjalistów.

– To był długi proces, ale patrząc na efekty – serce rośnie – mówi z uśmiechem Agnieszka. – Każde dziecko, które czyta i pisze po polsku, to dowód, że warto było walczyć o te lekcje – dodaje.

Choć założycielki od lat nie uczą języka polskiego, wciąż aktywnie wspierają nauczycielki, uczniów i rodziców. „MOWA” pozyskuje fundusze na zakup nagród książkowych, nowych pozycji do biblioteki, organizację konkursów oraz prowadzenie kółek uczniowskichteatralnych, filmowych, dziennikarskich i ortograficznych. W 2024 roku Agnieszka została uhonorowana stypendium uznaniowym Instytutu Rozwoju Języka Polskiego za swoją wieloletnią działalność na rzecz edukacji polonijnej.

Kultura, pamięć i obywatelskie zaangażowanie

„MOWA” z powodzeniem realizuje projekty wykraczające poza lokalną społeczność polonijną. Wśród wydarzeń organizowanych przez stowarzyszenie znalazły się spotkania autorskie z Agnieszką Steur oraz Michałem Rusinkiem, którego wizyta przyciągnęła liczne grono słuchaczy w Innsbrucku i Salzburgu. Teatr Małe Mi trzykrotnie gościł w Innsbrucku, a podczas ostatniej wizyty jego spektakle obejrzeli także widzowie w Salzburgu i Wiedniu (errata: dwa razy w Wiedniu).

Niecodziennym wyzwaniem okazało się umożliwienie głosowania w Tyrolu w wyborach prezydenckich. Dzięki owocnej współpracy z konsulem generalnym Bartłomiejem Rosikiem po raz pierwszy w historii powstał lokal wyborczy w Innsbrucku. Inicjatywa spotkała się z wyjątkowym odzewem – w obu turach oddano łącznie 1408 głosów, co pokazuje, jak silne jest poczucie obywatelskiej świadomości wśród lokalnej Polonii.

Stowarzyszenie angażuje się również w inicjatywy integracyjne w ramach organizacji Pitanga, promującej wielojęzyczność i współdziałanie między społecznościami migracyjnymi. Współpraca z uniwersytetem i lokalnymi instytucjami pozwoliła „MOWIE” wspierać projekty upamiętniające polskie ofiary niemieckiego nazizmu w czasie II wojny światowej, wpisujące się w poszukiwania polskich śladów w Tyrolu.

– Choć pielęgnujemy polski język i kulturę, zależy nam także na integracji i wielojęzyczności – mówi Joanna. – Wierzymy, że można z dumą pielęgnować swoje korzenie, a jednocześnie budować wzajemne zrozumienie.

Z życia wspólnoty

W ostatnich latach działalność „MOWY” znacznie się rozszerzyła. Oprócz wydarzeń edukacyjnych organizowane są spotkania tematyczne, wspólne wyjścia do kina, na wystawy czy wykłady. Dzięki temu coraz więcej osób znajduje swoje miejsce w stowarzyszeniu i aktywnie współtworzy jego inicjatywy, wspierając rozwój całej społeczności swoją wiedzą i doświadczeniem.

Z tego zaangażowania zrodziła się inscenizacja upamiętniająca jubileusz 1000-lecia koronacji Bolesława Chrobrego. Przedstawienie, utrzymane w lekkiej, teatralnej formie, nawiązywało do wydarzeń z czasów zjazdu gnieźnieńskiego i symbolicznego momentu koronacji pierwszego króla Polski. Kilkunastu dorosłych i młodzież, angażując swoje talenty na scenie i za kulisami, stworzyło barwną i żywą lekcję historii, która wzbudziła entuzjazm publiczności.

Otwarci na nowe inicjatywy

Nadchodzące miesiące zapowiadają się równie ciekawie. „MOWA” planuje wizytę Teatru Czerwona Walizka w trzech miastach: Wiedniu, Salzburgu i Innsbrucku. Powstaje także filmowy klub dyskusyjny, który ma stać się miejscem rozmów o kinie i kulturze.

– Wokół „MOWY” zebrała się naprawdę twórcza i zaangażowana społeczność – mówi Joanna. – Dzięki temu nasz kalendarz wydarzeń szybko się zapełnia, a pomysłów wciąż przybywa.

– Choć w zachodniej Austrii dzieje się już wiele ciekawych inicjatyw – dodaje Agnieszka -zawsze znajdzie się miejsce na kolejne. Jesteśmy otwarte na nowe pomysły, bo współpraca z innymi pokazuje, jak wiele możemy zrobić razem.

„MOWA” to coś więcej niż słowa – to radość spotkań i bogactwo wymiany myśli, dzięki którym Polonia w Tyrolu pielęgnuje polskość i wspólnie angażuje się w twórcze działania.

Ave Pax

W imieniu organizatorów, serdecznie zapraszamy na rozmowę z tłumaczkami tekstu AVE PAX autorstwa Leokadii Justmann: Joanną Ziemską, Andreą Roitner oraz Izabelą Janssen-Wnorowską. Rozmowę poprowadzą (po niemiecku) kierownicy projektu: Niko Hofinger i Dominik Markl, zaś tłumaczki zaprezentują wybrane fragmenty polskiego tekstu AVE PAX oraz podzielą się refleksją na temat pracy translatorskiej. Przewidywana jest też rozmowa na takie tematy jak: polskie spojrzeniu na Niemcy i Austrię w kontekście II Wojny Światowej, czy rola AVE PAX w Polsko-Tyrolskich relacjach kulturalnych.

Kierownicy projektu i tłumaczki (c) Agnieszka Sysło

Czas i miejsce: czwartek, 23 pażdziernika 2025, 19:00-20:30 na Festsaal, Landhaus 1 (1. Stock), Eduard-Wallnöfer-Platz, 6020 Innsbruck.

Oficjalne ogłoszenia

Praca przymusowa w Tyrolu w latach 1939-1945

Informujemy o prezentacji książki dr Sabine Pitscheider „Praca w Rzeszy. Praca przymusowa w Tyrolu w latach 1939-1945“ / „Arbeitseinsatz im Reich. Zwangsarbeit in Tirol 1939–1945“. Sabinę miałyśmy okazję poznać na spotkaniu na zakończenie projektu o Leokadii Justmann. Jest ona uznaną historyczką specjalizującą się w badaniach czasów nazistowski. Pomimo pracy nad tak przygnębiającym tematem, jest ona serdeczną i otwartą osobę. Szczególną intencją Sabine jest, aby informacje dotyczące zarówno samego wykładu, jak i wyników jej badań naukowych dotarły do środowiska Polaków i Ukraińców, ponieważ były to dwie najliczniej reprezentowane grupy narodowe wśród pracowników przymusowych w całym Tyrolu. Dlatego serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych tym tematem do udziału w tym wydarzeniu.

Czas i miejsce: poniedziałek, 13.10.2025, 18:00 – 20:00, Tiroler Landesarchiv, Michael-Gaismair-Straße 1, 6020 Innsbruck, Austria. Rejestracja u organizatorów pod numerem telefon telefonu 0512 508 3502 lub e-mailem landesarchiv@tirol.gv.at. Osoby zainteresowane wspólnym udziałem w wykładzie, zapraszamy do grupy WhatsApp.

Poniżej oryginalne zaproszenie i tłumaczenia maszynowe z niemieckojęzycznego ogłoszenia przy użyciu z DeepL.com (wersja darmowa).

O książce

Od wiosny 1939 r. Rzesza Niemiecka i Tyrol były uzależnione od zagranicznej siły roboczej, która pracowała przy dużych projektach budowlanych i w przemyśle zbrojeniowym. Od września 1939 r. do Tyrolu przybywali jeńcy wojenni z Polski, Francji, Belgii, Serbii i Związku Radzieckiego, rekrutowani ochotnicy z państw sojuszniczych lub okupowanych oraz przymusowo rekrutowani mieszkańcy terenów wschodnich i zachodnich. Ich warunki życia – traktowanie, wynagrodzenie, zakwaterowanie, wyżywienie, prawdopodobieństwo przeżycia – zależały od pochodzenia i statusu w nazistowskiej „hierarchii rasowej”. Oprócz dużych obozów przy budowie dróg i elektrowni oraz niektórych zakładach zbrojeniowych, w całym Tyrolu rozrzucone były małe i najmniejsze obozy, pojedyncze baraki, przebudowane stajnie, gospody, chaty lub namioty. Z pracy przymusowej korzystały władze publiczne, budownictwo drogowe i osadnicze, a zwłaszcza budowa elektrowni, rolnictwo, ale także kolej Rzeszy, poczta Rzeszy i administracja wojskowa. We wszystkich dziedzinach przemysłu i handlu przedsiębiorstwa korzystały z taniej siły roboczej jeńców wojennych i wysiedleńców. Szczególnie rolnictwo, przemysł tekstylny i turystyka wykorzystywały siłę roboczą kobiet z Polski i Ukrainy. Reżim nazistowski surowo karał naruszenia dyscypliny, a od 1941/42 r. pracownicy krajowi i zagraniczni odpokutowywali za odstępstwa od norm w obozie pracy wychowawczej Reichenau gestapo lub w obozie koncentracyjnym. Dzięki bogatej w źródła pracy badawczej autorka wypełnia lukę badawczą i przedstawia szeroko zakrojone badania na poziomie lokalnym.

O autorce

Mag. dr Sabine Pitscheider, ur. w 1963 r., w latach 2000–2012 zajmowała różne stanowiska w Instytucie Historii i Instytucie Historii Współczesnej Uniwersytetu w Innsbrucku, od 2014 r. realizuje projekty badawcze w ramach Biura Naukowego w Innsbrucku. Jej badania koncentrują się na nazizmie, jego przedhistorii i historii późniejszej na poziomie regionalnym i lokalnym, postępowaniu z dewiacjami społecznymi i dyscyplinowaniem oraz przełomach politycznych.

Głosy z Reichenau

Polowe studio nagrań w ramach projektu https://www.gedenkort-reichenau.at/

W piątek, 19 i w sobotę, 20 września odbędą się nagrania upamiętniające ofiary obozu pracy w Reichenau. Jako, że imiona powinny w miarę możliwości, oddawać melodie krajów pochodzenia ofiar, do współpracy zaproszono osoby z Włoch, Polski, Rosji, Ukrainy, Austrii, Bułgarii, Niemiec, Chorwacji, Słowenii, Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii, Chin, Holandii, Czech i Serbii.

Z Polski pochodziły 23 z 114 ofiar, osoby w sile wieku (20-55 lat), głównie mężczyźni. Z naszej społeczności zgłosiły się 23 osoby, by udzielić głosów zmarłym dodając nagraniom autentyczności i różnorodności.

Pierwsza ekipa z organizatorami.
Druga ekipa z organizatorami.

Nauka języka polskiego w Tyrolu w 2025/2026

Niezmiernie się cieszymy, ponieważ oficjalne lekcje języka polskiego będą kontynuowane w Innsbrucku (20), Jenbach (12) i Kufstein (10). Również w tym roku, zajęcia są prowadzone są przez Annę Bosnjak (do listopada).

2025/2026 Uczniowie w Innsbrucku
2025/2026 Uczniowie w Kufstein
  • Termin: czwartki, 17:00 – 18:40
  • Szkoła: Volksschule Jenbach, Südtiroler Platz 1, 6200 Jenbach
2025/2026 Uczniowie w Jenbach